Herfst kriebels

 

Het is nog niet eens acht uur buiten, maar het is al weer helemaal donker.. De vogeltjes liggen al weer te slapen en onze katten krullen zich op voor de brandende openhaard.

 

Het is koud buiten, niet ijskoud, ook nog niet erg guur, maar alweer te koud om zonder jas even een boodschapje te doen bij de albertheijn. kort gezegd, het word herfst.

 

Lees verder...

Noorwegen.

De normaal zo vrolijk gestelde  ontbijt tafel, begeeft zich vandaag in stilte. 

mijn ouders zitten stilzwijgd naar een geroosterde boterham te staren. Maar honger heeft niemand meer..

Nadat ik gister dood op terug gekomen was van een schitterende vakantie met vriendinnen was ik gesloopt, en al heel  vroeg viel ik in slaap. 

het nieuws over de verschrikkelijke gebeurtenissen in Noorwegen waren dan ook nog niet binnen gedrongen tot mijn gedachten.

Heb je nog niets gehoord? vraagd mijn moeder. Nee antwoord ik, met een geschokt gezicht. 

Vol van afschuw verteld mijn  moeder mij het verhaal, over de man in Oostenrijk die het ministerie heeft gebombardeerd en daarna op een eiland, zeker 85 jonge mensen heeft neergeschoten.


Lees verder...

summertime

het is maar liefst 30 graden, en we zitten oververhit in de niet goed verkoelde klaslokalen.

niet alleen leerlingen maar ook de leraren hebben het gezien. geirriteerd opperen ze dat hoe hoger de lokalen in de school zich bevinden hoe vervelender wij worden en hoe warmer het is.

helemaal waar natuurlijk. Maar nu is het ein-de-lijk zomer vakantie. vakantie en feest plannen worden gemaakt, de diploma's zijn uitgerijkt en de gezakten zijn getroost. 


 

 

 

Lees verder...

zomer in de bol.

Het warme weer maakt ons doezelig.

De eindexamen kandidaten zijn alweer klaar en genietenvan het zonnetje en de welverdiende rust.

Al moet ik zeggen dat ik inmiddels ook wel  toe ben aan een vakantietje.

Het valt me op dat zeker deze laatste, slopende wekenop  school, nog langzamer lijken te gaandoor het warme weer. Niet alleen wij als leerlingen zijn uitgeput en concentratieloos, maar ook de leraren lijken geen inspiratie en energie meer te hebben.

Al met al niet al te motiverend.

 

maar voor mij genieten zit er voorlopig nog niet in..

Ouders en zus vertrekken in alle blijheid over een dagalweer naar het zonnige Italië en broederlief geniet in volle teugen van zijnvrijheid.

Een drankje, sigaretje en een doorgehaalde avond zorgen ’sochtends voor een katertje.

 

Maar toch zou je denken dat ze wel bedenken dat je van zeverwacht dat zij ook wat doen?...

Het uithalen van een vaatwasser, het doen van de was, hethondje wandelen of een stofzuiger door de kamer halen…? Nee dus, daar hoeven weniet op te rekenen.

 

Terug uit school eerst maar eens het huis aan kant makenom dan maar te wachten tot dat ze weer honger  hebben en visite krijgen..

 

Maar ik gun het ze, allebei staan mijn kanjers er goedvoor en de kans van slagen is redelijk.

 

Ik ben trots op ze.

 

examen stress

Wie kent het gevoel niet,

Dat borrelende gevoel dat naar boven komt in je buik alsde maand mei vordert.
Dat ene laatste jaar op je school, dat moment dat alle mensen in je omgeving,ouders, broers, zussen, ooms tantes en andere aanverwante artikelen zichbekommeren om jou toekomst.

En dan met namen je cijferlijst.

 Ik weet nog precies hoe het voelde vorig jaar.Maag ontsteking kreeg ik ervan, maar geslaagd ben ik.

Ook dit jaar staat ons huis weer stijf van deexamenstress.Broer en zus proberen beiden op hun best te presteren,Het mannelijk front iets minder dan het vrouwelijk, maarhij doet zijn best.En vaders en moeders zetten alles op alles om de kans vanslagen zo groot mogelijk te maken.

De koelkast ligt vol heerlijke hapjes, het volkoren broodligt klaar, de vitamine sapjes staan koud en overal in het huis kom je ‘feelgood’ en ‘concentratie snacks ’ tegen.

 

Verschrikkelijk vind ik het.

Vooral die beladen en gespannen sfeer, dat snellegeirriteerde van iedereen en dat gehaast en gepush.

 

Ik ga me de komende tijd maar schuil houden,

En ze natuurlijk ook een beetje helpen, waar ik kan.

 

See ya lataaaa  

de herdenking.

De herdenking,

4 mei, de dag dat mensen nadenken over het verleden, hetheden en de toekomst.

De dag dat mensen nadenken over de gebeurtenissen vanlang geleden.

De dag dat mensen nadenken over de pijn die anderengeleden hebben.

 Ik moet eerlijk toegeven, dat ik vroeger nooit echt stilstond bij deze dag.

Maar naarmate ik ben opgegroeid en veel heb geleerd overde oorlogen die in het verleden hebben plaatsgevonden, ben ik deze dag steedsmeer gaan waarderen.

 Het is belangrijk dat we de mensen,

die voor ons land gevochten hebben, gestreden hebben vooronze vrijheid, eren.  

Het is belangrijk dat we de mensen herdenken die inonschuld zijn gestorven.

Het is belangrijkdat we nadenken over de mensen die zijn gestorven,Omdat ze van de verkeerde afkomst waren, een ander geloof hadden, of een afwijkende huidskleur hadden.

 

Vandaar dat ik jullie nog even een gedichtje wil latenlezen. En ik hoop, dat jullie net als ik, waarde hechten aandeze dag.

 

Want zonder deze mensen,

Zouden wij vandaag, niet de dag van de vrijheid kunnenvieren.

 

 

Gedenken.

 

Wij gedenken te sterven,

Eren de doden,

Leven het leven.

 

Tranen vallen uit verdriet,

Uit liefde,

Uit zorg.

 

Wij gedenken de redders,

De dapperen,

De strijders.

 

Zij vochten voor de vrijheid,

Die wij,

Onze kinderen in de toekomst kunnen geven.

 

Wij gedenken de onschuldigen,

Die zomaar,

Zonder reden,

Stierven.

 

In de armen van de vijand.

This is me.

Daar ga ik dan,

 

17 jaar oud, op dit moment havo leerling en volgend jaar studente Media Management.

Ik hou van fashion, muziek, dansen, mijn vriendje en  natuurlijk hou ik ontzettend van schrijven.

Dat is dan ook de reden dat ik begin met het schrijven van mijn aller, aller, aller eerste blogje. 

Een hoeraatje voor mij.

Ik begin maar gewoon met iets te vertellen over mijzelf.

Ik ben dus Nini, 17 jaar oud en een tweeling. Ik heb een fantastische tweelingbroer en een oudere zus, ontzettend lieve ouders en het leukste vriendje van de hele wereld.

Ik woon in een klein dorpje in het midden van ´t Gooi, en ben dan ook opgegroeid met een Gooische R, media en een heleboel reclame.

Mijn basisschool periode bestond voornamelijk uit zingen,dansen, handvaardigheid, schilderen en spelletjes spelen, de vrije school dus,helemaal leuk.

Ik zit inmiddels op mijn 3e middelbare school en ga volgend  jaar eindelijk iets doen wat ik echt ontzettend leuk vind, Media management.

Het maken van reclame, anderen adviseren en informeren, evenementen organiseren en alles regelen rondom een tv of film productie, helemaal mij.

 Ik ben voorzitter van onze Jongeren Advies raad, en geef dan ook graag mijn mening over alles wat los en vast zit.

 Ik ga proberen zo vaak mogelijk een blogje te schrijven over mijn ontzettend boeiende leventje.

En zal van alles plaatsen over wat ik leuk vind, wat er gebeurd is, waar ik een mening over heb en andere interessante onderwerpen.

 

I hope you like it. 

En geef een gil als je een vraag hebt!

 

Arrivederci,

 Nini.